Sandra Spasovska

Vesna Parun

TI KOJA IMAŠ NEVINIJE RUKE

Ti, koja imaš ruke nevinije od mojih

i koja si mudra kao bezbrižnost.

ti koja  miješ s njegova čela čitati

bolje od mene njegovu samoću,

i koja otklanjaš spore sjenke

kolebanja  s njegova lica

kao što proljetni vjetar otklanja

sjene oblaka koje plove nad brijegom,

Ako tvoj zagrljaj hrabri srce

i tvoja bedra zaustavljaju bol,

ako je tvoje ime počinak

njegovim mislima, i tvoje grlo

hladovina njegovu ležaju,

i noć tvojega glasa voćnjak

Još nedodirnut olujama,

Onda ostani pokraj njega

i budi pobožnija od sviju

koje su ga ljubile prije tebe.

Boj se jeka što se približuju

nedužnim posteljama ljubavi.

I blaga budi njegovu snu,

pod nevidljivom planinom

na rubu mora koje huči.

Šeći njegovim žalom. Neka te susreću

ožalošćene pliskavice.

Tumaraj njegovom šumom. Prijazni gušteri

neće ti učiniti zla.

I žedne zmije koje ja ukrotih

pred tobom će biti ponizne.

Neka ti pjevaju ptice koje ja ogrijah

u noćima oštrih mrazova.

Neka te miluje dječak kojega zaštitih

od uhoda na pustom drumu.

Neka ti miriši cvijeće koje ja zalivah

svojim suzama.

Ja ne dočekah najljepše doba

negove muškosti. Njegovu plodnost

ne primih u svoja njedra

koja su pustošili pogledi

goniča stoke na sajmovima

i pohlepnih razbojnika.

Ja neću nikada voditi za ruku

Njegovu djecu. I priče

koje za njih davno pripremih

Možda ću ispričati plačući

malim ubogim medvjedima

ostavljenim u crnoj šumi.

Ti koja imaš ruke nevinije od mojih,

budi blaga njegovu snu

koji  je ostao bezazlen.

Ali mi dopusti da vidim

njegovo lice, dok na njega budu

silazile nepoznate godine.

I reci mi katkad nešto o njemu,

da ne moram pitati strance

koji mi se čude, i susjede

koji žale moju strpljivost.

Ti koja imaš ruke nevinije od mojih,

ostani kraj njegova uzglavlja

i budi blaga njegovu snu!

Весна Парун (Зларин 1922.)

ТИ КОЈА ИМАШ ПОНЕВИНИ РАЦЕ

Ти, која имаш поневини раце од моите,

која си мудра како безгрижност.

Ти која умееш од неговото чело да ја прочиташ

неговата осаменост подобро и од мене,

и која ги оттргнуваш бавните

колебливи сенки од неговото лице

како што и пролетниот ветер ги оттргнува

облачните сенки кои пловат над брегот,

Ако твојата прегратка го охрабрува срцето

и твоите бедра ја спречуваат болката,

ако твоето име е одмор

за неговите мисли, и твоето грло

сенка над неговото легло,

а ноќта од твојот глас е градина

сеуште недопрена од олујата,

Тогаш остани покрај него

и биди најблагочестива од сите

кои го љубеле пред тебе.

Плаши се од ехото што се приближува

кон невините легла на љубовта.

И биди нежност на неговиот сон

под невидливата планина

на работ од морето кое бранува.

Скрати ги неговите брегови. Нека те пресретнат

нажалените делфини.

Шетај низ неговата шума. Пријателските гуштери

нема да ти наштетат.

И жедните змии што јас ги припитомив

пред тебе ќе бидат смирени.

Нека ти пеат птиците кои јас ги греев

во острите замрзнати ноќи.

Нека те милува момчето кое го заштитив

од шпиунот на празните мисли.

Нека ти мириса цвеќето кое го полевав

со своите солзи.

Јас не го дочекав најубавиот период

на неговата машкост. Неговата плодност

не ја добив во своите пазуви

кои ги пустошат погледите

на овчаровата стока од сајмиштата

и алчните разбојници.

Јас нема никогаш да ги водам за рака

неговите деца. И приказните

кои за нив одамна ги подготвив

можеби ќе ги раскажам плачејќи

на малите сироти мечиња

оставени во црната шума.

Ти која имаш раце поневини од моите,

биди нежност на неговиот сон

кој останал простодушен.

Но дозволи ми да го видам

неговото лице, кога на него

ќе се спуштаат непознати години.

И понекогаш кажи ми нешто за него,

да не морам да прашувам непознати

кои ми се чудат, и соседите

кои жалат за мојата стрпливост.

Ти која имаш раце поневини од моите,

остани крај неговата глава

и биди нежност на неговиот сон!

Превод Сандра Спасовска, чиста кроатистика, 2. година

Beskompromisna Amazonka od rodjenja, bila je pravi intelektualni, pjesnicki, moralni i erotski izazov svojim muskim kolegama pjesnicima. Beskompromisna Amazonka od rodjenja, bila je pravi intelektualni, pjesnicki, moralni i erotski izazov svojim muskim kolegama pjesnicima. 

Vesna Parun

Mati čovjekova

Bolje da si rodila zimu crnu, o mati moja, nego mene.

Da si rodila medvjeda u brlogu, zmiju na logu.

I da si poljubila kamen, bolje nego lice moje,

Vimenom da me je dojila zvjerka, bilje bi bilo nego žena.

I da si porodila pticu, o mati moja, bili bi mati.

Bila bi sretna, krilom bi ogrijala pticu.

Da si porodila drvo, drvo bi oživjelo na proljeće,

Procvala bi lipa, zazelenio šaš od pjesme tvoje.

Do nogi bi ti počivalo janje, da si mati janjetu.

Da tepaš i da plačeš, razumjelo bi tebe milo blašče.

Ovako sama stojiš i sama dijeliš muk svoj s grobovima;

Gorko je čovjek biti, dok nož se s čovjekom brati.

Studentica jednopredmetnog studija kroatistike u Makedoniji Sandra Spasovska samostalno je prevele obje pjesme Vesne Parun jos lanjske akademske godine. Studentica jednopredmetnog studija kroatistike u Makedoniji Sandra Spasovska samostalno je prevele obje pjesme Vesne Parun jos lanjske akademske godine. 

Весна Парун

Човекова мајка

Подобро да родеше црна зима, о мајко моја, отколку мене.

Да родеше мечка во дувло, змија на дрво.

И подобро да бакнеше камен, отколку моето лице,

подобро со боска да ме ранеше ѕверка, отколку жена.

Odgovori

Popunite niže tražene podatke ili kliknite na neku od ikona za prijavu:

WordPress.com Logo

Ovaj komentar pišete koristeći vaš WordPress.com račun. Odjava / Izmijeni )

Twitter picture

Ovaj komentar pišete koristeći vaš Twitter račun. Odjava / Izmijeni )

Facebook slika

Ovaj komentar pišete koristeći vaš Facebook račun. Odjava / Izmijeni )

Google+ photo

Ovaj komentar pišete koristeći vaš Google+ račun. Odjava / Izmijeni )

Spajanje na %s


%d bloggers like this: